Svante A. Arrhenius propón a teoría de disociación iónica.

Henri Le Chatelier estudia os efectos da temperatura e da presión no equilibrio

Antoine-Henri Becquerel descobre a radioactividade.

Felix Hoffman desenvolve coa Bayer o ácido acetilsalicílico puro, máis coñecido por aspirina, o primeiro medicamento comercial feito a gran escala.

Jacobus Henricus van't Hoff recibe o primeiro premio Nobel en Química polo descubrimento das leis da dinámica química e a presión osmótica nas disolucións.

Svante A. Arrhenius é recoñecido co premio Nobel pola súa teoría da disociación electrolítica

Ernest Rutherford obtén o premio Nobel polas súas pesquisas na desintegración dos elementos e a química de substancias radioactivas.

Marie Curie é premiada co premio Nobel polo descubrimento dos elementos de radio e polonio.

Linus Carl Pauling comeza coa publicación da serie de artigos "A Natureza do Enlace Químico"

Irving Langmuir recibe o premio Nobel polos seus descubrimentos e investigacións na química de superficies.

Harold C. Urey obtén o premio Nobel polo seu descubrimento do hidróxeno pesado.

Frederic Joliot e Irene (Joliot) Curie reciben o premio Nobel pola súa síntese de novos elementos radioactivos.

Peter J.W. Debye é recoñecido co premio Nobel polas súas contribucións ó noso coñecemento da estructura molecular a través da súa investigación sobre os momentos dipolares e sobre a difracción de raios X e electróns en gases.

Edwin M. McMillan e Glenn T. Seaborg reciben o premio Nobel polos seus descubrementos na química dos elementos transuránidos.

Stanley L. Miller e Harold C. Urey sintetizan aminoácidos a partir dunha mestura de gases que mimetiza a atmosfera prebiótica da Terra.

Concédeselle  o premio Nobel a Linus Carl Pauling polas súas pesquisas na natureza do enlace químico e a súa aplicación para comprender a estructura de substancias complexas.

Melvin Calvin anuncia que se determinou o ciclo completo da fotosíntese.

Frederick Sanger obtén o premio Nobel polo seu traballo na estructura de proteínas, especialmente a da insulina.

Willard F. Libby recibe o premio Nobel polo seu método do uso de carbono 14 para determinar a idade en arqueoloxía, xeoloxía, xeofísica e outros campos da ciencia.

Melvin Calvin é recoñecido co premio Nobel pola súa investigación na asimilación do dióxido de carbono nas plantas.

Lars Onsager gaña o premio Nobel polo descubrimento das relacións recíprocas que levan o seu nome, e que son fundamentais para a termodinámica de procesos irreversibeis.

Paul Berg fai o seu primeiro experimento exitoso co  ADN recombinante.

Paul Berg recibe o premio Nobel polos seus estudios na bioquímica dos ácidos nucleicos, en particular referido ó ADN recombinante. Tamén son premiados Walter Gilbert e Frederick Sanger polas súas contribucións á determinación de secuencias de bases nos ácidos nucleicos.

O burato de ozono é observado por  vez primeira sobre a Antártida. 

Elias James Corey é laureado co premio Nobel polo desenvolvemento da teoría e metodoloxía de sínteses orgánicas.

Paul Crutzen, Mario Molina e F. Sherwood Rowland gañan o premio Nobel polo seu traballo en química atmosférica, en particular polo seu estudio de formación e descomposición do ozono.

O avance nas ferramentas analíticas e na habelencia para controlar materiais a escala atómica ou molecular levan ó novo campo da nanotecnoloxía.

Ahmed H. Zewail é recoñecido co premio Nobel polos seus estudios dos estados de transición das reaccións químicas usando espectroscopia de femtosegundo.